NUR ZUR ERINNERUNG (2002)

Synopsis

Een naakte man rolt het toneel op. Hij lijkt net geboren, verpleegsters wrijven hem schoon en droog. De man komt mensen tegen die hij kent, of dacht te kennen, maar de verhoudingen lijken niet te kloppen en anders te zijn dan hij dacht. Hij ziet zijn vrouw vreemdgaan met een man, waarvan blijkt dat hij het zelf is. Hij wordt geconfronteerd met angsten en verlangens waarvan hij niet wist dat hij die had. Zijn alter ego herbeleeft gebeurtenissen uit het verleden die zich vervormen en verdraaien. Uiteindelijk blijft hij alleen achter, naakt, met slechts projecties van beelden uit zijn voorbije leven.

Trailer

ACHTERGROND

Ahlbom verwisselt onze werkelijkheid met die van de man. We komen allemaal in zijn hoofd vast te zitten, een afgesloten universum waar niemand meer weet wat echt is en wat niet, wat waar is of alleen in onze fantasie bestaat. Waar regels en wetten gelden die logisch zijn maar geen logica kennen. Zo toont Ahlbom ons een absurd verhaal van een man die in zijn eigen psychose terecht is gekomen en naar zijn leven kijkt. Een verhaal waarin de toeschouwer niet meer in staat is afstand te bewaren tot zijn ervaringen. De ruimte waarin de man zich bevindt vervormt zich, wordt verdubbeld, alsof hij in een levend organisme terecht is gekomen waar gangen pleinen worden en kamers zich verkleinen tot minuscule ruimtes.

Ahlbom zocht voor deze voorstelling naar een melancholische en poëtische sfeer, maar zette ook humor in om ons tot de hoofdpersoon te verhouden. Hij probeert een magische wereld te veroorzaken die het gevoel van een psychose zo dicht mogelijk nadert, met scènes die vervreemdend en verwarrend werken. In de voorbereiding verdiepte hij zich in mensen met een meervoudige persoonlijkheidsstoornis, hoe verhouden die zich tot een omgeving, hoe functioneren ze in relaties. Zo’n stoornis ontstaat meestal doordat er een traumatische gebeurtenis plaatsvindt, waar men zich vanuit een overlevingsmechanisme van distantieert, om zo de pijn niet meer te hoeven voelen. In het werken aan de voorstelling bleef de focus zich richten op de man. De vorm leidde niet zozeer tot andere persoonlijkheden in hem, maar eerder tot zijn verwarde, psychotische relatie tot de werelden om hem heen.

In de media

Lees artikel

Credits

Concept en regie: Jakop Ahlbom Spel en beweging: Jakop Ahlbom, Péter Kádár, Silke Hundertmark, Gabi Sund Advies en dramaturgie: Mischa van Dullemen Scenografie: Daniël Ament Geluid: Jaap Lindijer Lichtontwerp: Vinny Jones Techniek: Vinny Jones en Wilfred Plum
Productie: Florian Hellwig
Fotografie: Hans Abbing
Vormgeving: Oliver Helf
Co-productie: Het Veem Theater en Pels

Financieel mogelijk gemaakt door:  Fonds Amateurkunst Podiumkunsten en VSB Fonds

Speellijst

Geen geplande voorstellingen

Première: 28 september 2002, Het Veem Theater, Amsterdam
Speelperiode: 26 t/m 29 september, 3 t/m 6 oktober 2002