Studio Jakop Ahlbom 2020

In 2020 krijgen drie talenten de kans om een project te ontwikkelen in het kader van Studio Jakop Ahlbom.

Achref Adhadhi

Achref Adhadhi (32 jaar) is mimespeler en komt uit Tunesië. Hij is opgeleid als fysiek acteur en verhuisde een paar jaar geleden voor de liefde naar Nederland. Hier moest hij zijn leven, carrière en vriendschappen opnieuw opbouwen. Als hoognodige creatieve uitlaatklep tijdens het inburgeren, richtte hij theatergroep YALLA YALLA op. De voorstellingen die hij maakt, kennen vaak serieuze onderwerpen, die hij met lichtvoetige humor brengt.
Met zijn eerste Nederlandse voorstelling “Amboula” (wat “ballon” betekent), won Achref in 2017 de publieksprijs bij het Café Theater Festival. Deze voorstelling gaat over een man die nieuw en helemaal alleen is, maar zijn verjaardag graag samen met anderen wil vieren.
Hij volgde in Nederland een opleiding bij DOX en Likeminds en speelde in de locatietheatervoorstelling “In Between Time” in de Bijlmerbajes i.s.m. het 5e Kwartier en Over ‘t IJ. Momenteel is hij te zien in de peutervoorstelling “Dikkie Dik & Ik” en speelt hij “Hieperdepiep… Amboula”, zoals de voorstelling intussen heet, nog altijd met veel plezier.

Over zijn project binnen Studio Jakop Ahlbom zegt hij: “Hoe kun je integreren en tegelijkertijd blijven wie je bent? Ik wil een voorstelling maken die mijn zoektocht naar identiteit tussen mijn Tunesische verleden en mijn heden en toekomst in Nederland weerspiegelt. In deze zoektocht wil ik inzoomen op een heel belangrijk verschil tussen mijn Tunesische/Arabische cultuur en de Nederlandse cultuur. In Tunesië moeten mannen mannelijk zijn; dat zie ik in Nederland veel minder. Hoe moet ik mij hier toe verhouden, en wat heeft dat voor invloed op mijn integratie?”

Gerty van de Perre

Gerty Van de Perre is theatermaker, actrice en zangeres. Haar werk focust zich voornamelijk op interdisciplinaire voorstellingen en muziektheater. Ze is afgestudeerd aan de muziektheateracademie van het Rotterdams conservatorium, Codarts. Tijdens haar laatste jaar richtte ze samen met haar klasgenoten het muziek- en performancecollectief Club Gewalt op. Zij maken en spelen hun eigen opera’s en performatieve concerten. Naast haar werkzaamheden bij het collectief werkt Gerty samen met andere regisseurs en choreografen.

In haar project voor Studio Jakop Ahlbom zet Gerty de logische werkelijkheid op zijn kop. Ze speelt met het idee van een routine in een ruimte doorheen de tijd. Het bewustzijn van de kijker staat hierin centraal en wordt zo gemanipuleerd dat de menselijke benadering van tijd en causaliteit ontwricht wordt.

Mensen zijn beperkt in de benadering van de wereld om hen heen. Ze kunnen deze nooit helemaal doorgronden en om er in te kunnen functioneren worden tijd en ruimte, causaliteit en andere natuurwetten op een bepaalde manier geordend.  Maar wat als we tijd juist circulair benaderen, de ruimte herschikken en tegen de logica ingaan? Wat doet dat met onze perceptie op de realiteit?

Sanne Bokkers

Sanne Bokkers studeerde in 2020 af van de Mime Opleiding Amsterdam en heeft daarvoor de opleiding docent theater in Arnhem afgerond. Sanne is op de Mime Opleiding bezig de verbinding tussen muziek en spel/beweging te onderzoeken. Wanneer is beweging als muziek en is muziek een vorm van bewegen? Ze zou zichzelf graag willen zien als een ‘schilderende dirigent’. In haar laatste jaar van de Mime Opleiding maakte ze met twee studentes van het conservatorium en twee klasgenoten de afstudeervoorstelling ‘MAD VOICES’. Het werd een theatraal concert over het belang van boosheid. ‘MAD VOICES’ is genomineerd voor de AHK Eindwerkprijs. Sanne ontdekte haar liefde voor rauw, impulsief, onaangepast gedrag en dit is het uitgangspunt voor haar onderzoek bij Studio Jakop Ahlbom i.s.m. Golden Palace.

Tijdens dit onderzoek gaat Sanne samen met haar spelers alterego’s creëren, om los te komen van sociale regels en grenzen. Deze alterego’s zijn de motor van dit experiment en zij zullen bepalen wat het publiek uiteindelijk te zien krijgt. In de repetities zullen de alterego’s met elkaar vergaderen over hoe ze de presentatie vorm willen geven.
De behoefte om los te breken, om zich niet meer aan te passen, om te gillen en te staren en zich raar te gedragen voelt Sanne al heel lang. Maar sinds Corona is deze behoefte uitgegroeid tot noodzakelijk. Er zijn in korte tijd ontzettend veel geschreven en ongeschreven sociale regels bijgekomen en opgelegd. In dit onderzoek wil ze loskomen van sociale regels en de rare, asociale -ik van haar spelers ruimte geven. Deze -ik is impulsiever en instinctiever; met deze -ik valt veel meer te beleven.

Sanne repeteert drie weken en zal in de derde week door-experimenteren met publiek. Ze ziet dit project als een vooronderzoek, om in de toekomst uit te werken tot een voorstelling.